|
|
| |  | |
Toen John Deere zijn eerste beroemde stalen ploeg maakte in
zijn smederij in 1837, betekende dat het begin van Deere & Company – een
onderneming die niet alleen al 166 jaar stand houdt, maar die uitgegroeid is tot
een wereldwijd concern, dat tegenwoordig actief is in meer dan 160 landen en dat
werk biedt aan meer dan 43.000 mannen en vrouwen.
Aangezien we de 200ste geboortedag vieren van deze ondernemende
pionier is het een geschikt moment om terug te kijken op zijn leven en de
erfenis die hij naliet.
John Deere werd geboren in Rutland, Vermont, op 7 februari 1804 en groeide op in het
nabij gelegen Middlebury. Hij was pas 4 jaar oud toen zijn vader op zee
verongelukte, waardoor zijn moeder, Sarah Deere, John en zijn vijf broers en
zusters alleen moest opvoeden. Door de armoede waarin het gezin leefde kreeg
John slechts een minimale schoolopleiding.
In een poging zijn moeder te helpen en zonder haar medeweten nam John Deere als jonge
tiener een baantje aan bij een leerlooier, waar hij huiden schaafde in ruil voor
een klein geldbedrag, een paar schoenen en een stel kleren.
Op 17-jarige leeftijd, in 1821, verliet John Deere het ouderlijk huis met zijn moeders
toestemming en werd leerling bij een welvarende smederij met een goede reputatie
in Middlebury, Captain Benjamin Lawrence. Voor de leertijd van 4 jaar kreeg
John Deere een loon van $30 voor het eerste jaar en $5 extra voor elk volgend jaar. Hij
kreeg ook kost en inwoning en een set kleding. En, wat misschien nog
belangrijker was, John kreeg begeleiding van de strenge, maar vakkundige Captain
Lawrence, die hem niet alleen het smidsvak leerde, maar waarschijnlijk ook het
gemis opving van het verlies van John Deere’s vader, meer dan 10 jaar geleden.
Na afloop van zijn leerlingentijd in 1825 ging een gretige jonge John Deere aan
het werk in baantjes als smidsknecht, waarbij hij zijn vakmanschap polijstte en
uit de eerste hand leerde dat het vakmanschap van een smid zijn signatuur is.
John Deere voerde in die tijd waarschijnlijk een heel scala aan smidswerkzaamheden
uit, van het beslaan van paarden en produceren van potten, pannen en
koekenpannen, tot de constructie van landbouwwerktuigen, zoals hooiharken en
–vorken. Het meest voorkomende werk van smeden in die tijd was echter de
levering van het ijzerwerk voor postkoetsen en molens.
Tijdens deze periode ontmoette John Deere Demarius Lamb, een jonge vrouw, die de
kostschool in Middlebury volgde. Ondanks hun verschillende achtergrond trouwde
het stel in 1827. John Deere was 23, Demarius Lamb 22.
Gedurende de volgende 10 jaar verhuisden John Deere en zijn groeiende gezin van plaats
naar plaats door heel centraal Vermont, op zoek naar vast werk. Er was geen
tekort aan vakkundige smeden in het gebied en de concurrentie was groot. Op een
gegeven moment leende John Deere geld om land te kopen en zijn eigen smederij te
bouwen, maar deze ging in vlammen op, niet éénmaal, maar twee maal. Hij was
gedwongen zijn pas verworven eigendom te verkopen en zijn droom van eigen bezit
voorlopig op te schorten.
Door de branden bleef John Deere achter met een grote schuldenlast en weer de
noodzaak van een stabiel inkomen. Dit waren de 30er jaren van de 19de
eeuw en de mensen in Vermont hadden dezelfde economische problemen als John. De
rijke bossen van de staat waren gekapt, de grond verloor zijn waarde en de
voorheen rijke en beschermde grond werd weggespoeld door een serie desastreuze
stormen. Een sprinkhanenplaag verlaagde de gewasopbrengsten. Om de zaken nog
moeilijker te maken stortte het nationale banksysteem in en ontstond wat later
genoemd werd de “paniek van 1837”.
|
|
|
|
